lunes, 6 de mayo de 2013

ERROS FRECUENTES NO CURRICULUM VITAE

Todos e todas sabemos que a primeira impresión que lle chega á empresa sobre nós é a través do noso curriculum vitae; así pois, a presentación deste documento ten que ser inmellorable non cometendo erros á hora da súa elaboración e entrega.
Neste artigo vamos a comentar algúns dos erros máis frecuentes á hora da elaboración do CV.
  • Non adaptar o CV á oferta de emprego.
Non é recomendable enviar o mesmo CV a diferentes empresas e/ou entidades, senón que temos que adaptar o noso curriculum en función do ámbito profesional. Por exemplo, se queremos enviar o CV a unha entidade relacionada co ámbito da discapacidade e temos diversas experiencias laborais de diferentes ámbitos, poñeremos antes as que se relacionen con este eido profesional; é dicir, destacaremos a formación e/ou experiencia que máis se axuste a esa actividade.
  • Erros ortográficos.
Cando enviamos un CV é aconsellable revisar a ortografía; a nosa imaxe queda moi prexudicada se no curriculum hai algún erro ortográfico. Así mesmo, é recomendable que unha persoa da túa contorna lea o documento para ter unha segunda opinión do mesmo e detectar fallos ortográficos dos cales non nos decatamos.
  • Enumerar todos os cursos complementarios.
Este punto está moi relacionado coa adaptación do CV á oferta de traballo. Aínda que teñamos múltiples cursos que complementan a nosa formación regrada, é recomendable sinalar de maneira específica os cursos que se relacionen co ámbito da oferta de emprego; así mesmo, os demais cursos podémolos engadir de maneira máis abreviada e xenérica.
  • Incluír todos os datos persoais.
Estamos acostumadas/os a incluír todos os datos persoais no CV, pero estes poden ser factores de discriminación que lle facilita á persoa responsable a elección do candidato/a; neste senso, é aconsellable poñer só os datos necesarios (nome e apelidos, número e correo-e de contacto e localidade). Pero tamén, como en todos os apartados do currículum, témolos que adaptar ás nosas circunstancias e ós requisitos da oferta de emprego porque, por exemplo, se unha persoa rematou de estudar e non ten experiencia laboral e é xoven, debe poñer a súa data de nacemento porque xustifica o non ter experiencia laboral.
En canto á foto, non é requisito imprescindible e non debería ser relevante para a decisión da contratación ou non, pero o certo é que as persoas responsables de contratación poden consideralo importante para ver as “vibracións” que lle transmite. En caso de engadila, non vale calquera, escolle a túa mellor foto.
  • Conta de correo electrónico inapropiada.
Cando poñemos a nosa conta de correo electrónico no curriculum vitae debemos ter coidado co nome identificativo desta, pois unha conta cun nome con pouca seriedade sería prexudicial para a nosa presentación; se non temos unha conta cun nome serio é aconsellable crear unha nova e identificarse de maneira que non prexudique a nosa imaxe profesional.
  • Entregar o CV en formatos modificables, con virus ou demasiado pesados.
Á hora de enviar o noso curriculum vitae a través da internet, é recomendable transformar o documento a .pdf, posto que se vai en formato .doc, .odt e similares, pode descolocar a súa estrutura e verse desorganizado. Así mesmo, hai que coidar que o arquivo non estea contaminado de ningún virus informático e que non sexa pesado, xa que isto pode influír á hora de abrilo e incluso de que se reciba correctamente.
  • Mentir ou esaxerar.
Ó elaborar o noso curriculum vitae é importante que todo o contido sexa verdadeiro. Non debemos mentir nin esaxerar ningunha información do currículum, xa que como di o refrán “píllase antes a un mentireiro que a un coxo”. Se temos sorte e nos chaman para unha entrevista de traballo, a persoa encargada de realizala verificará se os datos do CV son reais ou non; se nalgún deles observa que se mentiu ou se esaxerou a nosa imaxe quedará afectada negativamente, e non só para ese proceso de selección senón que poida que para outros futuros (“cría fama e bótate a durmir”).
  • Usar formatos estándar e plantillas.
Poden usarse formatos estándar ou plantillas, sobre todo se non dominamos ben os programas de edición de textos. Pero o CV tamén pode ser un medio a través do cal podemos amosar certa creatividade e distinción respecto dos demais, sen caer en decoracións esaxeradas ou innecesarias, demasiados tipos de letra, múltiples cores... (ollo! máis vale pecar por defecto que por exceso).
  • CV demasiado longo.
Temos que ter coidado de que o noso curriculum vitae non ocupe máis de dúas follas; ten que ser o máis conciso e breve posible para non cansar á persoa que o teña que examinar. Ademais, elaborándoo de maneira breve as/os responsables encargados/as de revisalos detectarán a nosa capacidade de síntese. Neste senso non debemos redactar un curriculum, senón que é mellor enumerar os aspectos máis importantes da nosa vida profesional.
  • Non incluír voluntariado, colaboracións, publicacións,...
No curriculum vitae debemos incluír todas as actividades levadas a cabo relacionadas co noso quefacer profesional aínda que non teñan carácter laboral, sobre todo cando non temos experiencia ou non está relacionada co posto ao que queremos optar. Por exemplo, se somos voluntarias/os e/ou colaboramos con algunha asociación ou entidade é recomendable engadilo no CV para que os responsables do proceso de selección vexan que estamos interesados/as no noso eido profesional e estamos en permanente contacto.
  • Usar sempre un CV cronolóxico.
O formato máis frecuente para elaborar un CV é o cronolóxico ou cronolóxico inverso; pero isto deberiámolo adaptar en función da empresa ou entidade e do contido. Temos que ter en conta que tamén existe o tipo de curriculum funcional onde se lle dá máis importancia ó contido que ás datas, e que, en moitas ocasións, poida que sexa o máis axeitado. Por exemplo, se temos algo de experiencia como educadora social, pero de xeito intermitente tivemos empregos noutros sectores, pode interesarnos agrupar a experiencia como educadora, dándolle relevancia, e o demais agrupalo como “outra experiencia”.

Espero que estes consellos vos sirvan de axuda!!!!
Saúdos!
María P. Sande

lunes, 8 de abril de 2013

O COLEXIO DE EDUCADORAS E EDUCADORES SOCIAIS DE GALICIA (CEESG)



Esta nova entrada vai dedicada ó Colexio de Educadoras e Educadores Sociais de Galicia (CEESG), entidade que me representa profesionalmente como educadora social en moitos dos actos e acontemecementos do noso país.


Realizando prácticas dun curso no colexio dinme conta de que é moi importante ter un referente a onde acudir se temos algunha dúbida ou pregunta sobre a nosa profesión. Ademais, grazas a estar no colexio veume a idea de ser blogueira!


O CEESG é un colexio profesional que traballa para que a nosa profesión sexa recoñecible e visible na sociedade, xa que ó falar de educadora social moitas persoas pregunta…. Es traballadora social? Educadora social…, que é iso?

Para responder a esta pregunta déixovos un vídeo realizado por compañeiras e compañeiros educadoras/es.
 

 

Como aínda é algo confusa a educación social na sociedade, considero o colexio como un piar fundamental para que a nosa profesión evolucione e consiga o prestixio social que merece. Todas as persoas que participan no CEESG traballan co fin de loitar polos nosos intereses e dereitos como profesionais do eido socioeducativo.


Se es educadora ou educador social é importante a colexiación porque te informas de moitas novas referentes á educación social, ademais de proporcionarnos axuda e asesoramento sobre calquera dificultade que nos atopemos desenvolvendo o noso quefacer profesional. A páxina web do ceesg é a seguinte: www.ceesg.org


Por certo! Moitos dos artigos que se van publicar no blog, tamén se publicarán no boletín mensual que o colexio elabora; podédelo consultar neste enlace http://ceesg.org/publicacions/boletin


Sen máis, un agarimoso saúdo!


María P. Sande












miércoles, 27 de marzo de 2013

ETAPAS DO PROCESO DE BUSCA DE EMPREGO

Bos días!!!

Hoxe publico unha entrada na cal se recollen as fases do proceso de busca de emprego. Sabemos que este proceso require tempo, dedicación e esforzo. Entón... podemos dicir que unha persoa que busca traballo está parada, sen facer ningunha actividade? Non! Unha persoa que busca activamente emprego está facendo un traballo que é duro e constante co fin de conseguir un posto remunerado.


Pero...como organizamos o noso proceso de busca de emprego? Para empezar debemos planificar e estruturar as actividades que imos realizar. Para isto podemos elaborar un cronograma no cal vaiamos especificando as tarefas que temos que desenvolver día a día; desta maneira crearíamos unha rutina constante.


Podemos estruturar o proceso en diferentes fases; un exemplo delas son as que se establecen no cadro seguinte.



Fases
Descrición
1.º Definición do obxectivo profesional.
Para a súa definición debemos autocoñecernos e analizar os nosos puntos fortes e débiles, aínda que temos que pensar que todo se pode conseguir e mellorar. A través desta información e do posto de traballo que desexamos conseguir definimos o noso obxectivo profesional.
2.º Elaboración do curriculum vitae e memoria profesional.
Creamos un documento onde agrupar toda a nosa información profesional e capacidades persoais (formación, experiencia, competencias persoais,...). Este documento vai ser o referente para, logo, adaptalo a cada oferta ou entidade de traballo; tanto pode ser un curriculum vitae como a memoria profesional.
3.º Informarnos dos servizos que nos poden axudar no proceso e inscribirnos no Servizo Público de Emprego.
É recomendable que esteamos informadas/os dos recursos que existen na nosa contorna e que nos poidan axudar no proceso; un deles é o Servizo Público de Emprego no cal nos temos que inscribir como demandantes de emprego para que nos avisen se xorde algunha oferta.
4.º Busca de ofertas de emprego.
A busca pódese realizar a través de portais de emprego, xornais, boletíns,... Seleccionamos as que consideremos importantes e interesantes, informándonos das características das entidades.
5.º Adaptación do CV, realización de cartas de presentación e envío dos mesmos.
Unha vez seleccionadas ás ofertas, debemos adaptar o CV a estas; ademais, é recomendable a elaboración de cartas de presentación para achegalas xunto co curriculum. Procederase ó seu envío a través da canle que se especifica na oferta de emprego. Pero, se por casualidade é dunha empresa que nos queda cerca, é interesante que nos acheguemos ata ela para entregarlle o CV persoalmente.
6.º Autocandidatura.
Nos tempos que corren é difícil atopar ofertas de emprego; por iso outra opción é optar pola autocandidatura para que as empresas nos coñezan. Esta conleva diferentes pasos a desenvolver:
  1. Busca de entidades que son do noso interese e informarnos do seu servizo.
  2. Adaptar o CV ás diferentes entidades para o seu envío.
  3. Elaborar cartas de presentación para explicar a nosa autocandidatura e o que podemos ofrecer.
  4. Envío dos documentos.
Lembra! Debemos ter rexistradas todas as entidades á cal enviamos o CV, sinalando se foi por autocandidatura ou oferta, a data, os servizos que ofrecen, se contestaron e se nos citaron para unha entrevista.


Durante as fases podemos realizar o noso CV online, participar en foros, blogs,...e entrar en redes sociais profesionais xa que tamén son unha vía para informarnos sobre oportunidades de emprego. Ademais, como analizamos as nosas fortalezas e debilidades é aconsellable mellorar os punto débiles acudindo a cursos, obradoiros,... Ollo! Témonos que acordar de actualizar o CV cada vez que asistamos a algún destes.


A procura de emprego nun momento coma este no que o traballo escasea, pode producirnos gran desgaste e afectarnos emocionalmente, o que pode chegar a afectar a nosa saúde e as nosas relacións cos demais. Algo tan sinxelo como establecer un horario e levar unha axenda ou rexistro dos contactos realizados, faranos manter certa sensación do control do proceso de búsqueda, o que pode axudarnos a non obsesionarnos. Recorda que é moi importante disfrutar do noso tempo de lecer e manter o optimismo.



*Tanto esta publicación como as seguintes, que estean relacionadas coa orientación laboral, tamén son publicadas no boletín mensual que o Colexio de Educadoras e Educadores Sociais de Galicia elabora. O enlace para botarlle unha ollada ós boletíns é o seguinte: http://ceesg.org/publicacions/boletin
 


Un saúdo!


María P. Sande




lunes, 18 de marzo de 2013

TÉCNICA DE ESTUDO: MÉTODO PULSERA



Esta nova entrada está relacionada coas técnicas de estudo, xa que estes días chegáronme ó correo-e dúbidas sobre este tema e unha gran amiga e compañeira de profesión tamén anda a voltas con esta temática.

Revisando os  apuntes de psicopedagoxía e buscando pola rede atopei unha técnica bastante interesante para mellorar o estudo:  O Método PULSERA.

Este método componse de:

1.      Prelectura Urxente
Nun primeiro momento debemos ler o texto para coñecer a súa temática, ademais de visualizar os apoios que o acompaña (debuxos, esquemas,…).

2.      Lectura detida
O obxectivo desta segunda lectura é máis concreto; con ela temos que obter información clara e precisa do tema. Esta lectura ten que se atenta e comprensiva, pois hai que entender o contido do texto para realizar un resumo coas propias palabras.
Para mellorar a comprensión lectora a facilitar o desenvolvemento deste punto, podemos empregar a técnica Ogle (Táboas KWL). Despois da prelectura urxente, debemos cubrir a seguinte táboa:
Knowledge (que sei de…). Debemos escribir o que sei do tema, non abonda con pensalo!
Want (que quero saber de…). Debemos escribir o que queremos saber do tema.
L
E
C
T
U
R
A
Learned (que aprendín de…). Despois da lectura, debemos escribir a información nova que aprendemos.
Así mesmo, a través desta táboa activamos os coñecementos previos que teñamos do tema que queremos estudar.

3.      Subliñado
É preciso subliñar as palabras e/ou ideas clave do texto. En todos os textos hai contido que non é demasiado relevante; por iso debemos discriminar as ideas principais das secundarias e subliñar as máis relevantes para a comprensión profunda do texto.

4.      Esquema
O esquema é unha técnica moi persoal; o que se pretende con ela é realizar unha síntese do texto lido. Despois de diferenciar as ideas principais das secundarias, debemos organizalas e estruturalas de maneira esquemática para comprender o tema.

5.      Resumo
Despois de realizar o esquema temos que elaborar un resumo do texto; pero, ollo! Non vale con parafrasear o texto, senón que debemos realizar o resumo coas nosas propias palabras. Deste modo, darémonos conta se o texto foi comprendido ou non.

6.      Autocontrol
Despois de realizar os pasos anteriores, débense interiorizar os datos e ideas principais do tema. Este último paso non será complicado se fomos traballando os puntos anteriores con atención e concentración.

Ademais desta técnica hai que ter en conta a contorna onde estudamos; é dicir, se estudamos no escritorio debemos telo ben ordenado, sen ningún aspecto que nos poida distraer (televisión, mp3, videoxogos,…), en silencio, con boa iluminación e temperatura adecuada,…
Así mesmo, é recomendable planificar o noso tempo; non é adecuado permanecer toda a tarde diante dos libros, senón que é aconsellable que cada día se estude e así ter tempo libre. Tamén é preciso que, despois de cada hora de estudo, realicemos un descanso de 5-10 minutos.

Espero que esta técnica vos sirva de axuda para poder mellorar o voso estudo. 

Un saúdo!

María P. Sande

martes, 12 de marzo de 2013

ERROS MÁIS FRECUENTES NA BUSCA DE EMPREGO


No momento actual de crise que estamos a pasar no noso país é recomendable que o proceso de busca de emprego sexa o máis efectivo posible; para isto, é importante intentar non cometer demasiados fallos. 

Para comezar a miña andaina por estes lares publicarei, de maneira xeral, os erros que cometemos con máis frencuencia cando estamos buscando traballo.
  • Non ter un obxectivo profesional.
Antes de comezar co envío de curriculums vitae, debemos definir cal é o noso obxectivo a conseguir (que posto ou postos laborais desexamos desempeñar). Neste senso, aínda que consigamos un traballo que non se relacione coa nosa profesión, é aconsellable que non nos acomodemos e sigamos loitando para alcanzar a noso obxectivo profesional.
  • Non planificar o proceso de busca de emprego.
É importante que coñezamos o quefacer da empresa e/ou entidade á que lle enviamos o noso curriculum vitae. Para isto, é aconsellable levar un rexistro das empresas ás que lle mandamos o noso currículo para que non nos pillen desprevidos e descoñezamos a súa labor cando se poñan en contacto con nós.
  • Limitarse a buscar por Internet.
Hoxe en día a maioría das ofertas de emprego publícanse a través da Internet; pero non nos podemos esquecer que os métodos tradicionais aínda seguen activos e se é posible, é recomendable que, ademais de enviar o curriculum vitae pola internet, se entregue de maneira presencial para que noten o interese que temos en traballar nesa empresa.
Ademais, non nos podemos olvidar que é aconsellable e interesante ampliar a nosa rede de contactos profesionais, pois coñecendo a máis xente poida que nos decatemos de máis oportunidades de emprego.
  • Descoidar a imaxe nas redes sociais.
Temos que ter coidado con todo tipo de materiais e comentarios que se publican nas actuais redes sociais; isto pode prexudicar a nosa imaxe profesional e influír nunha selección de persoal para un posto de traballo. Por isto, é aconsellable elixir e seleccionar as fotos que se colgan e se fan públicas, como os comentarios que se realizan pola internet. Con un só clic, os responsables de recursos humanos de calquera empresa ou entidade poden coñecer aspectos da nosa vida persoal que non nos favorezan. Isto non significa que teñamos que esquecernos das redes sociais, senón coidar o uso que facemos delas, xa que do mesmo xeito que nos poden prexudicar, tamén nos poden beneficiar, pois é unha forma demostrar os nosos intereses, contactar con entidades ou empresas, ampliar a nosa rede de contactos profesionais, ademais dunha posible vía para coñecer ofertas de emprego.
  • Non coidar o curriculum vitae, a carta de presentación e a entrevista.
Todas e todos sabemos que a primeira impresión que ós/ás responsables da empresa lle chega de nós é a través do noso curriculum vitae e da carta de presentación. Neste senso, debemos ter o máximo coidado en non cometer erros cando realizamos e entregamos o curriculum vitae e a carta de presentación; segundo sexa a presentación destes documentos tamén vai ser a impresión que eles e/ou elas crearán de nós. Así mesmo, cando nos convocan para unha entrevista debemos coidar o noso aspecto físico (vestimenta, hixiene,...).
  • Non coñecer os recursos existentes.
Estar desinformadas/os das axudas e bolsas que se publican poden ser perdas de oportunidade de emprego; é aconsellable estar pendente dos boletín oficiais da nosa comunidade e dos provinciais; algunhas veces convócanse axudas para as persoas que están en situación de desemprego. No Servizo Público de Emprego tamén nos informarán de servizos ou convocatorias das que poidamos beneficiarnos.
  • Actitude negativa ante a busca de emprego.
Despois de pasar moitos procesos de selección de persoal é difícil que a actitude e a motivación non vaian decaendo, sendo un factor perigoso e influínte na busca de emprego. Non podemos desanimarnos se non nos chaman para ningunha entrevista ou se cando imos non resultamos seleccionados/as, senón que temos que analizar as causas e seguir adiante coa mesma motivación e actitude.
Temos que pensar que cada entrevista de traballo é unha experiencia máis e unha oportunidade de aprendizaxe; así mesmo, é recomendable que cando rematemos unha entrevista nos autoavaliemos e identifiquemos os fallos cometidos para poder ir mellorándoos para posteriores procesos.
  • Buscar UN posto de traballo.
Aínda que consigamos un posto de traballo, é recomendable non descoidar o noso proceso de busca de emprego; os tempos foron cambiando e con el o mercado laboral e agora é moi complicado atopar un traballo para toda a vida. Non podemos ir cerrando portas unha vez que se atopa emprego, senón que, pola contra, débense ir abrindo máis por se nun futuro son necesarias.


En posteriores entradas, profundizaremos nalgúns dos aspectos enumerados nesta publicación.

Sen máis.....un saúdo! 

María P. Sande